شعری زیبا ازشاعران بزرگ معاصر درباره امام زمان
هوشنگ ابتهاج (سایه) و مشفق كاشانی دو غزل و قیصر امین‌پور یك سه‌بیتی زیبا درباره امام دوازدهم و غایب شیعیان جهان سروده‌اند.
.

.

* هوشنگ ابتهاج (سایه)

نامدگان و رفتگان از دو كرانه زمان
سوی تو می‌دوند هان! ای تو همیشه در میان

در چمن تو می‌چرد آهوی دشت آسمان
گرد سر تو می‌پرد باز سپید كهكشان

هر چه به گرد خویشتن می‌نگرم در این چمن
آینه ضمیر من جز تو نمی‌دهد نشان

ای گل بوستان سرا از پس پرده‌ها درآ
بوی تو می‌كشد مرا وقت سحر به بوستان

ای كه نهان نشسته‌ای باغ درون هسته‌ای
هسته فرو شكسته‌ای كاین همه باغ شد روان

آه كه می‌زند برون از سر و سینه موج خون
من چه كنم كه از درون دست تو می‌كشد كمان

پیش وجودت از عدم، زنده و مرده را چه غم؟
كز نفس تو دم به دم می‌شنویم بوی جان

پیش تو جامه در برم نعره زند كه بر دَرم!
آمدنت كه بنگرم، گریه نمی‌دهد امان...


* قیصر امین‌پور

طلوع می‌كند آن آفتاب پنهانی
ز سمت مشرق جغرافیای عرفانی

دوباره پلك دلم می‌پرد نشانه چیست
شنیده‌ام كه می‌آید كسی به مهمانی

كسی كه سبزتر از هزار بار بهار
كسی شگفت كسی آن چنان كه می‌دانی



* مشفق كاشانی

مردم دیده به هر سو نگرانند هنوز
چشم در راه تو صاحب‌نظرانند هنوز

لاله‌ها، شعله‌كش از سینه داغند به دشت
در غمت، همدم آتش جگرانند هنوز

از سراپرده غیبت، خبری باز فرست
كه خبریافتگان، بی‌خبرانند هنوز

رهروان، در سفر بادیه حیران تواند
با تو آن عهد كه بستند، برآنند هنوز

ذره‌ها در طلب طلعت رویت با مهر
هم‌عنان تاخته چون نوسفرانند هنوز

طاقت از دست شد ای مردمك دیده! دمی
پرده بگشای كه مردم نگرانند هنوز